Σάββατο, 17 Απριλίου 2010

Μη με ψάχνεις στ'αστέρια

Μη με ψάχνεις στ'αστέρια, δεν είμαι εκεί. Είμαι αλλού. Στον κόσμο του κανείς. Στον κόσμο που με βάλατε. Στον κόσμο που σας έβγαλα απ'έξω. Στον κόσμο που μου έφτιαξα και μπορείς να ρθείς και συ και συ και συ κι ο άλλος και όσοι θέλετε. Θέλετε;
Μόνο μη με ψάχνεις στ'αστέρια, έχω φύγει από καιρό. Κι αν με είδες ποτέ εκεί, περαστική ήμουνα. Άλλωστε στο 'χα πει. Με κάποιο τρόπο στο 'χα πει. Θα κατέβω για λίγο εδώ και βλέπουμε. Λόγος κοφτός. Πολλές φορές. Αχ και η επανάληψη με κουράζει. Τι δεν κατάλαβες είπαμε; Αααα αυτό... ε να το πούμε πολλάκις...μη με ψάχνεις στ'αστέρια. Μετράω τις λέξεις μου και τις βάζω σε σειρά. Μαζεύω τις σκέψεις μου μία μία. Φεύγω.
Όποιος με θέλει ας ψάξει στ'αστέρια να με βρει. Όχι σ'αυτά, στα άλλα, τα δικά μου.

Σας φιλώ γλυκά.

2 σχόλια:

Η μάγισσα του Πορτομπέλο είπε...

Τα δικά μας αστέρια είναι για τους λίγους. Όποιος μπορέσει να τα δει, θα μπορέσει να μας βρει...
χχχχ

Raindrops είπε...

"Όποιος μπορέσει να τα δει, θα μπορέσει να μας βρει..."
Πόσο δίκαιο έχεις! Αυτό είναι τελικά...
xxx