Τετάρτη, 10 Μαρτίου 2010

Εύχομαι...

Καιρός μουντός, μουντή καρδιά, τα χέρια αδειανά, το μυαλό γεμάτο....
Πως να εκφράσεις το μέσα σου είναι όταν αυτό σε προσπερνάει και σε περιμένει στη γωνία με το χαμόγελο μικρού παιδιού που σε δακτυλοδείχνει  κοροϊδευτικά; Τρέχεις να προφτάσεις τον εαυτό σου μα έρχεσαι δεύτερος. Παλεύεις με σένα, αλήθεια θα χαρείς αν νικήσεις; Να μπορούσα να φέρω την άνοιξη επιτέλους με μια ευχή (!).
Οι σκέψεις πολλές, τα λόγια μπερδεμένα κι οι λέξεις σκόρπιες....
Το μυαλό εργάζεται υπερωρίες, του έχουν πει ότι είναι υπεύθυνο να τα τακτοποιήσει όλα με προσοχή στα συρτάρια του κατά αλφαβητική σειρά και να κρατήσει αρχείο. Θα τα προλάβει άραγε όλα (σπίτι, φίλοι, δουλειά, οικογένεια, πρέπει, πάθη, γνωστοί, θέλω, μην, αισθήματα, συναισθήματα, ανάγκες, στόχοι, παρέες, υποχρεώσεις, έρωτας...μπλα, μπλα, μπλα..η σειρά τυχαία, όπως τυχαία είναι και όλα αφημένα στους διαδρόμους του μυαλού) πριν μπλοκάρει;
Η καρδιά...αχ η καρδιά, δεν της το είπαν ξεκάθαρα αλλά πήρε πρωτοβουλία να  γεννάει αισθήματα και συναισθήματα και οτιδήποτε άλλο το βάζουν κάτω από αυτές τις ταμπέλες (το πρόβλημά  της είναι πως έχει καθοριστεί διαχειριστής το μυαλό με συνεργάτιδα τη λογική και δεν τα βρίσκει εύκολα μαζί τους). Τα δημιουργεί, τα πλάθει, τα αναπλάθει, βασίζεται σ'αυτά, λειτουργεί μ'αυτά, ζει μ'αυτά, κτυπά με αυτά..πότε αργά πότε γοργά..όπως νιώθει, είναι άραγε δουλειά της να νιώθει;
Η ψυχή τα βάζει με το πνεύμα, είμαστε ένα ή δύο συνοδοιπόροι σ'αυτό που λέμε ζωή; Ανήσυχο το πνεύμα, φαντασμένη επαναστάτρια η ψυχή σε καθετί που πάει να τη δεσμεύσει και να τη φυλακίσει, ψάχνεται διαρκώς να βρει αυτό που τη γεμίζει, που την εκφράζει, που της δίνει ζωή!
Κατά βάθος όλα είναι απλά αρκεί να βρεθεί η μια ακρούλα του νήματος (υπάρχουν δύο, η αρχή και το τέλος, μπορείς να πιάσεις όποια θέλεις) για να αρχίσει σιγά σιγά το ξε-μπλέξιμο. Όλα είναι απλά, αν τα δεις όπως είναι στην πραγματικότητα, πολύπλοκοι είναι οι ανθρώποι και όχι τα γεγονότα. Η αλήθεια είναι μπροστά στα μάτια μας και από εμάς εξαρτάται αν θέλουμε να τη δούμε, φτάνει να μη βλέπουμε απλά την εικόνα αλλά όλο το τοπίο...
Άρχισε να βραδυάζει, μπορώ να φέρω την Άνοιξη με μια ευχή; Εύχομαι να ρθει η Άνοιξη!

2 σχόλια:

Neerie είπε...

Θέλω τζι εγώ πολλά μιαν άνοιξη...
εύχομαι μαζί σου :)

Raindrops on Roses είπε...

neerie με δυο ευχές ίσως τη φέρουμε πιο γρήγορα!! :)