Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2012


Μέρα δοκιμής ορίων και αντοχών. Τι να υπάρχει χειρότερο Θεέ μου από την ανθρώπινη φύση τελικά; Εκεί που τα υπόλοιπα όντα ανταγωνίζονται για επιβίωση, πετυχαίνουν στην πορεία τη συμβίωση και την ισορροπίαΜα ο άνθρωπος κατασπαράζει στο πέρασμα του, χωρίς καν να έχει δόντια κοφτερά. Γιατί η αίγλη της κυριαρχίας του, φαντάζει προνόμιο μεγάλο όταν είναι τόσο μικρόςΚάτι τέτοιες στιγμές δεν μπορώ παρά να νιώθω απλά αποστροφή σε μας. Και αν το απλά τελείωσε, χαίρομαι που το ξέρω.



"...ἢ νὰ βυθομετρούσατε καὶ σεῖς
μὲ μιὰ φουρκέτα τ᾿ ἄδειο σας κεφάλι!"

"Ἀτίθασα μέλῃ, διαφανῆ ροῦχα,
γλοιώδη στόματα ὑποκριτικά,
ἀνυποψίαστα, μηδενικὰ
πλάσματα, καὶ γι᾿ αὐτὸ προνομιοῦχα..."

ΑΠΟΣΤΡΟΦΗ
Κώστας Καρυωτάκης 
Ποιητική συλλογή: "ΕΛΕΓΕΙΑ ΚΑΙ ΣΑΤΙΡΕΣ (1927)

4 σχόλια:

Summertime Blues είπε...

αποδεδειγμένα, χειρότερο δεν υπάρχει.
αλλά σε πείσμα αυτής της φύσης ας κάνουμε τη διαφορά!
ακόμη κι αν κανείς δεν το καταλάβει, θα το ξέρουμε εμείς!
φιλάκι, καλό μήνα.

HeatJo είπε...

Δεν υπάρχει χειρότερο.... Πολύ καλά το περίγραψες!

Neerie είπε...

εισαι καλα?

Raindrops είπε...

@SBlues δίκαιο έχεις, πρέπει να κάνουμε τη διαφορά, αλλά είναι απογοητευτικό να το ξέρουμε μόνο εμείς.

@HeatJo Δυστυχώς αποδεικνύεται καθημερινά ότι δεν υπάρχει χειρότερο.. :(

@Neerie no worries το παλεύω. Θυμάσαι την κουβέντα που είχαμε για τα πρωινά? Ξέφυγε.